پروبیوتیکها چگونه می توانند بوی دهان را از بین ببرند؟
پروبیوتیک ها چیستند؟
پروبیوتیکها در واقع میکروارگانیسمهایی هستند که مصرف آنها با منافعی همراه است. کاربرد این کلمه از سال ۱۹۸۰ کاربرد بیشتری پیدا کرد. برای اولین بار یک دانشمند روسی به نام مچنیکوف (Metchnikoff) چنین فرض کرد که کشاورزان اهل بلغارستان به دلیل استفاده دائمی از ماست طول عمر بیشتری دارند. وی در سال ۱۹۰۷ پیشنهاد کرد که میتوان باکتریهای موجود در روده را تغییر داد و با انواع باکتریهای مفید جایگزین کرد.
همانطور که در تصویر بالا مشاهده میکنید پروبیوتیکها با باکتریهای بیماریزا مقابله میکنند: رقابت در جذب مواد غذایی، ممانعت از چسبیدن باکتریهای مضر به سلولهای روده، مقابله مستقیم با باکتریهای مضر و تحریک سیستم ایمنی برای مقابله با باکتریهای بیماریزا.
براساس تجربیات کسب شده در کلینیک بوی دهان در اصفهان، ۹۹% از موارد بوی دهان به دلیل باکتریهای موجود در محیط دهان ایجاد میشود. مقالات علمی مشخص میکند که باکتریهای بیهوازی بیشترین نقش را در ایجاد بوی دهان به عهده دارند.
این باکتریها با تجزیه پروتئینهای دهان، گازهای بد بویی ایجاد میکنند که حدود ۸۰% از این گازها را گاز های فرار گوگرددار تشکیل میدهند. این گازها عمدتاً عبارتند از سولفید هیدروژن، متیل مرکاپتان،دی متیل سولفاید.
در سالهای اخیر پیشنهاد شده است که از پروبیوتیکها برای درمان بوی دهان استفاده شود. این باکتریها جایگزین باکتریهای موجود در دهان میشوند که از این طریق میزان باکتریها و در نتیجه میزان تولید گاز های فرار گوگرددار کاهش مییابد.
باکتریهای پروبیوتیک را به روشهای مختلف میتوان به بدن انسان وارد کرد. شایعترین روش، اضافه کردن باکتریهای پروبیوتیکی به مواد غذایی مانند ماست میباشد. روشهای دیگر استفاده ازمحلولها و آدامس های غنی از پروبیوتیک است.
یکی دیگر از خواص باکتریهایی پروبیوتیک جایگزینی آنها با باکتریهای ایجادکننده پوسیدگی دندان است. معروفترین باکتری پروبیوتیک، استرپتوکوکوس سالواریوس است. در مقالات متعددی مشخص شده است که کاربرد این باکتری باعث کاهش بوی دهان میگردد.
نکاتی درباره پروبیوتیک ها و بوی دهان
۱-جایگزینی باکتریهای پروبیوتیکی با باکتریهای دهان روندی طولانیمدت دارد به این معنا که با یک بار استفاده از محصولات غنی از پروبیوتیک نمیتوان انتظار داشت که بوی دهان کاهش یابد.
۲- دومین نکته اینکه، میزان تأثیر و ماندگاری باکتریها وقتی افزایش مییابد که قبل از کاربرد آنها حجم باکتری های دهان با استفاده از دهانشویه های ضد باکتری کاهش یابد.
۳- کاربرد باکتریهای پروبیوتیکی به معنای حذف کامل بوی دهان نیست.
۴- ماندگاری درمانهای پروبیوتیک همیشگی نیست و ممکن است نیاز به تکرار داشته باشد.
۵- محصولات پروبیوتیک قادر به خنثیسازی لحظهای بوی دهان نیستند، به همین خاطر در موارد لزوم کاربرد دهانشویه های موثر بر بوی دهان به عنوان درمان کمکی لازم است.
۶- هزینه درمانهای پروبیوتیک بسیار بیشتر از دهانشویه ها و خمیردندانهای ضد بوی دهان مانند است.
در تهیه این نوشته از مقاله روبرو استفاده شده است. Probiotic